Hoe worden chips gemaakt?

Chips zijn uitgevonden rond 1960. Deze auto is ongeveer 50 jaar oud, dus heeft al een paar simpele chips. Niet dit schaalmodel, maar de echte auto natuurlijk. Stel je even voor dat dit een uitvergrote chip is. Op een chip zitten elektrische verbindingen die wij nu gaan maken. Bij een auto wil je dat hij start als je de sleutel omdraait. Stel je even voor, dit is de motor van de auto. Die sluiten we aan op de chip. En je wil dat met een druk op de knop de motor gaat lopen. Dan maak ik deze verbinding. Ik druk op de knop en (gezoem) het motortje gaat draaien. Maar dat is nog niet alles. Want we willen ook als je 's nachts gaat rijden dat je de lampen aan kunt doen. Weer een elektrische extra verbinding op de chip. Even kijken. Nu moet je goed kijken, maar hier gaat een ledlampje branden. En tot slot, ook leuk, een toeter. Want je kunt in gevaarlijke situaties terechtkomen. Die verbinding maken we ook hier. Als ik dan druk (zoemer) Hee! En dat alles op deze hele grote chip. Maar de chip kun je ook heel klein maken want al deze verbindingen kunnen eenvoudig ook op zo'n kleine chip. Het is een plaatje waar elektriciteit op beweegt. En op zo'n chip zitten schakelaars die de elektriciteit sturen doorlaten, versterken of juist stoppen. Deze schakelaars noem je transistors. En op deze chip passen er makkelijk miljoenen. In deze fabriek maken ze wel 15 miljard chips per jaar. Er zijn vier verdiepingen nodig voor de productie van zo'n klein chipje. In deze cleanroom trekt iedereen een speciaal stofvrij pak aan zodat we geen stof de fabriek mee innemen. Want een van de grootste gevaren voor de chip is een stofdeeltje. Hoe klein het stofdeeltje ook is, de chip werkt niet meer. Het basismateriaal voor de chip is silicium. Dat wordt verhit en dan kun je er deze enorme staven van maken. Je ziet het, super strak en super vlak. En als je er een plakje van snijdt of heel veel plakjes dan krijg je deze dunne wafers. En die wafers dienen weer als basis voor de chip. We zijn hier bij de afdeling lithografie. Je zou dit ook wel een drukkerij met licht kunnen noemen. Iedere wafer krijgt hier zijn unieke patroon. Het ontwerp van de chip. De wafer wordt nu belicht in deze stepper. Een heel ingewikkelde machine. Met UV-licht is de stepper in staat om elektronische routes op de chip te printen. En op die manier kan elektriciteit zich door de chip bewegen zoals mensen door een stad. Mensen lopen, fietsen of pakken de trein. En ook elektriciteit legt in zo'n microstad zijn eigen route af. Er zijn miljoenen wegen, kruispunten en wel 50 verdiepingen. Want een chip is 3D. Een chip is dus een bewegende wereld zonder mensen, maar met elektriciteit. En die wereld zit in al jouw apparaten. Na het aanbrengen van 50 lagen ziet de wafer er zo uit.