Waarom verhuisden veel Surinamers naar Nederland?

Veel Surinamers zijn wel blij met de onafhankelijkheid, maar ook onzeker. Hoe zal de toekomst er zonder Nederland uitzien? Blijft alles wel goed gaan? Veel Surinamers zijn bang van niet en willen daarom verhuizen naar Nederland. Maar was een toekomst in het verre Nederland niet nog onzekerder? Velen verkopen hun huis en bezittingen om hun reis naar Nederland te kunnen betalen. Anderen trekken gewoon de deur achter zich dicht en vertrekken. Er komen daardoor steeds meer huizen en winkels in Suriname leeg te staan. Wie na de onafhankelijkheid in Suriname is is automatisch een Surinamer en geen Nederlander meer. Maar er geldt een overgangsregeling. Nog vijf jaar lang heeft iedere Surinamer het recht om naar Nederland te gaan en een Nederlandse nationaliteit aan te vragen. Ze moeten dus kiezen: willen ze Nederlander zijn of Surinamer. Maar liefst een derde van de Surinaamse bevolking vertrekt naar Nederland. Moet je voorstellen, een derde van de kinderen in je klas is opeens verdwenen. Op de radio wordt steeds omgeroepen wie er allemaal vertrekken. Groet van Henk, Percy, Johnny en Andre voor hun liefhebbende broer Hans die vanavond naar Nederland vertrekt en aan wie Gods rijkste zegen wordt toegewenst. Het beste hoor, lieve Hans. Hele families vertrekken naar Nederland. Al kan niet iedereen de overtocht betalen en blijven er ook gezinsleden achter. Soms moeten kinderen zelfs in hun eentje reizen om in Nederland bij familie te gaan wonen. Zo raken hele families verscheurd. We hebben in de afgelopen maanden ongeveer 135.000 mensen dit land uit gehaald en ze naar Nederland gebracht. Of ze daar gelukkig zullen worden is een vraag. De overgang van het warme Suriname naar het koude Nederland valt niet mee. Wie niet door familie wordt opgehaald, komt in een opvangcentrum terecht. Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant? Daar kunnen de Surinaamse nieuwkomers schoenen en winterkleding krijgen. Het betekent veelal een kennismaking met onbekende kledingstukken. En ze mogen er blijven totdat er huisvesting voor ze is gevonden. De Nederlandse regering had gehoopt dat de onafhankelijkheid een einde zou maken aan de voortdurende komst van Surinamers. Maar hun aantal neemt alleen maar toe. Velen vinden in Nederland geen werk en leven soms in ellendige omstandigheden. In volle pensions, in slechte huizen. Het was koud en we hadden niks. Geen bedden of kasten of zo. Ook al hoorde Suriname 300 jaar bij Nederland, toen Surinamers naar Nederland kwamen werden ze gezien als buitenlanders en dat doet nog het meeste pijn. Dat Surinamers die zich altijd onderdeel van Nederland hebben gevoeld in Nederland worden behandeld als vreemdelingen.