Terug naar Studio Snugger

Afleveringen (361)

Meer afleveringen

Meer video's (40)

Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
De eerste volleybal was een zak met poep. Volleybal is uitgevonden door een stel boerenjongens die uit verveling een nieuw spel bedachten. Bij volleybal is het de bedoeling om de bal juist niet te vangen. De bal zat vol met koeienpoep! Volle bal werd het daarom genoemd. Want zelfs als je de bal maar even aanraakt zit je al vol met poep. Tegenwoordig spelen we met een normale bal en hoef je na een wedstrijd alleen maar het zweet van je af te douchen. Zou dat waar zijn? Een beetje poep naar elkaar overgooien, dat daar volleybal vandaan komt? Ik weet het niet. Kletspraat! Kletspraat? Maar hoe zit het dan wel? Of je nou wel eens een balletje trapt met vrienden of bij een volleybalvereniging zit; bijna iedereen heeft wel eens aan een balsport gedaan. Mensen speelden al in de prehistorie met een bal. Ze speelden bijvoorbeeld een soort hockey. Als het donker werd, gebruikten ze een bal van hout. Die werd in brand gestoken. Zo konden ze tenminste nog wat zien. Als jij ’s avonds hockeyt zijn er waarschijnlijk allemaal lampen. Wel een beetje saai. Een andere sport die ze in de prehistorie al speelden, was een soort mix tussen basketbal en volleybal. Alleen moesten ze de bal niet hooghouden met hun handen maar met hun billen. Officieel werd volleybal pas rond 1900 uitgevonden en kwamen er geen billen meer aan te pas. De bedenker vond basketbal een te harde sport dus verzon die er zelf maar eentje. Hij verzamelde spelregels uit andere sporten en tada: volleybal was geboren. IN Nederland werd volleybal pas bekender toen net na de Tweede Wereldoorlog de militairen uit Canada, Polen en Amerika het hier overal speelden. Vind jij volleybal saai? Probeer het dan ook eens met je billen, net als vroeger! Zo zit dat dus. Tot de volgende keer bij Studio Snugger!
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. De Chinese Muur is gebouwd van rijst. Chinezen zijn al eeuwenlang dol op rijst. Ze eten het met vlees, in de soep, ze maken er sushi mee of koekjes; van alles. Als je een rijstpap laat staan, wordt het zo hard als steen. Een slimme Chinees probeerde ermee te metselen. Van rijstepap maakte hij een plakkerig cement. Iedereen in de stad was laaiend enthousiast. Hij gebruikte het voor de bouw van een gigantische muur. Deze muur beschermde de mensen tegen de vijand. De muur staat er nog steeds. Dankzij de rijst. Klinkt wel heel onwaarschijnlijk he, een muur van rijst, gewoon omdat het Chinees is. Snugger! Is het echt waar? Daar wil ik meer over weten. In de Chinese Muur zit dus rijst, maar de muur bestaat voor het grootste gedeelte uit stenen. Heeeeel erg veel stenen. De Chinese Muur loopt dwars door China en China is een enorm groot land. Door de muur konden de Chinezen vijanden tegenhouden. De muur is meer dan 20.000 kilometer lang! Dat zijn wel twee honderd duizend voetbalvelden. Je kunt niet meer de hele muur lopen van begin tot eind, heel veel stukken muur zijn kapot. Het kost China ook veel geld om de muur goed te houden. Door regen en wind raakt de muur beetje bij beetje beschadigd. En wat denk je van al die duizenden mensen die er dagelijks overheen lopen?! Het is een van de grootste toeristenattracties van China. De muur is ook zo lang dat regering van China geen geld heeft om de hele muur bij te houden. En dan zijn er ook nog de muur-dieven. Dat zijn mensen die met een pikhouweel in de muur hakken om zo stukken steen los te krijgen. Deze stukken steen verkopen ze aan toeristen die zo 10 euro voor betalen. Dat lijkt niet veel, maar dan kan een Chinees gezin een week van eten. In China zelf hebben ze het niet over de Chinese Muur maar de Lange muur, of eigenlijk changcheng. In Nederland kun je ook zomaar de Chinese Muur tegenkomen. Als Chinees restaurant!
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. Waarom heet een oorbel een oorbel? Omdat de eerste oorbellen echte bellen waren. En wie bent u dat u dat zo goed weet? Ik ben Heidi Edelweiss, melkmeisje in de Alpenweides rondom Basel. En u heeft een koe meegebracht, moet die niet ergens aan vastgemaakt worden? Neejoh, in Zwitserland lopen ze altijd lekker vrij rond. Ga maar lekker grazen koetje. Maar lopen ze dan niet de hele tijd weg? Jazeker, absoluut, zeker in de bergen, maar: draagt een koe een bel, dan kun je altijd horen waar ze is. Wat heeft dat met oorbellen te maken? Mijn overgrootmoeder Machteld, hele leuke vrouw, was als kind heel avontuurlijk. Altijd struinen om het chalet, bloemen plukken in de vallei, in de rotsen spelen. En haar ouders waren haar altijd kwijt. Toen kwam haar vader op het lumineuze idee om kleine belletjes in haar oren te hangen en zo konden ze altijd horen waren ze was. Waarom in de oren en niet om de nek zoals bij koeien? Dat werkt bij mensen niet. Waarom niet? Moet je maar eens even kijken. Als ie zo om de nek hangt klingelt ie niet. En draag je ze in de oren zoals ik… dan hoor je het. En zo konden ze de kleine Machtelt altijd vinden. En daarom gingen steeds meer mensen ze dragen, het werd zelfs mode zou je kunnen zeggen. Dus een oorbel heet een oorbel omdat Zwitserse meisjes koebelletjes in de oren hadden hangen. Zo is het! Kletspraat! Kletspraat? Maar hoe zit het dan wel? Al sinds duizenden jaren versieren mensen hun lichaam met sieraden. Die sieraden waren niet meteen van goud of zilver, nee de aller-, allereerste sieraden zijn gemaakt van bot en steen. Later kwamen er ringen en armbanden van goud en brons. Rijke mensen kon je ook herkennen aan sieraden van dure materialen, zoals goud en zilver. En dan ook nog mooi versierd met mooie edelstenen. Arme mensen konden die dure sieraden niet betalen dus hadden zij sieraden van brons versierd met kralen. Ze wilden er ook wel leuk bij lopen. Later gingen mensen ook oorbellen dragen. In de tijd dat mensen pruiken gingen dragen zijn de oorbellen weer heel lang uit de mode geweest. Nu zijn de oorbellen weer helemaal terug. In sommige landen laat je niet zomaar gaatjes schieten voor oorbellen, zoals hier loop je even binnen bij de juwelier. In India bijvoorbeeld hoort er een heel feest bij. Daar krijgen bijna alle meisjes en soms ook jongens, gaatjes in hun oren als ze vijf jaar zijn. Was het hier maar zo’n feestje als je gaatjes in je oren kreeg. Dan waren het een hoop feestjes. Hang alleen geen hele bouwwerken in je oren, dan kan je oorlel uitrekken en kun je veel rimpels krijgen. En je wil er natuurlijk wel leuk uit blijven zien…
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. Hoe kun je jezelf warm houden in de winter? Met melk! Wie bent u precies dat u dat zo goed weet? Mijn naam is Bennie Jolig, koeienboer. En u zegt, je kunt je warm houden met melk, dat snap ik eigenlijk wel. Want als het koud is is er niks zo lekker als een stomende, dampende melk drinken. Nee, je moet melk dragen. Zoals mijn vader altijd zei: komt de wind met vlagen, moet je snel melk gaan dragen. Ho ho, wacht even. Maar, hallo, moet ik niet die melkbussen hierop tillen? Nee, die stonden er alleen maar voor de show! Voro de show? De modeshow! Dames en heren, weklom bij de boerenmodeshow hier op de braderie van Oostnergenshuizen. U ziet hier ons model Sjoerd Snugger met een prachtig vest, bijbehorende muts en sjaal. He Sjoerd, heb je het al een beetje warm? Ja, ik begin het aardig warm te krijgen. Dat komt dus omdat je melk draagt. Heh? Dat is allemaal 100% zuivere melk. Dit si gewoon wol hoor. Natuurlijk is dat wol. Zoals mijn tante altijd zei: Maakt koning winter het te dol, dan is het tjd voor een vest van koemelkwol. Een schaap geeft wol, een koe maakt geen wol. Nee, een koe geeft melk en als je die melk dat vocht eruit trekt, kun je er draden van maken en dan wordt het… Snugger! Is het echt waar? Daar wil ik meer over weten. Zo gek is het niet om kleding te dragen van wat anders dan bijvoorbeeld schapenwol of katoen. Mensen experimenteren er op los met stoffen waar je niet zo snel aan denkt om kleding van te maken. Neem nou bijvoorbeeld brandnetels, daar blijf je het liefst zo ver mogelijk van uit de buurt. Je kan je ook niet voorstellen dat kleding gemaakt van brandnetels nou zo lekker kan zitten. Toch kan je het prima dragen zonder dat het prikt. Net zoals bij melk worden de vezels eruit gehaald om er kleding van te maken. Die vezels zijn een soort kleine haartjes die aan elkaar vastzitten. Hier kan je draden van maken en dus stof voor kleding. Het is niet eens een nieuwe uitvinding, duizenden jaren geleden droegen mensen al kleding van brandnetels. Het oudste bewijs komt zelfs uit de bronstijd, dat is meer dan 3000 jaar geleden! Vind je kleding van brandnetels nou nog wat te gewoontjes, wat dacht je van kleding van koeienmest? Daar zit een luchtje aan, zou je denken. Toch stinkt de kleding niet en voelt het fijn aan. Wie weet lopen we over een aantal jaar wel allemaal rond in kleding gemaakt van koeienpoep!
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. Nooit kopje onder, door het gat, natte zwemkleren in je rugtas en nooit met natte haren van het zwembad fietsen. Vroeger was zwemles zoveel leuker. Je leerde zwemmen op jet droogzwemapparaat. Zwemles in een zwembad? Onzin. Het enige dat je nodig had was een gymlokaal zodat iedereen in de klas kon leren zwemmen zonder nat te worden. Op het droogzwemapparaat leerde je zwemmen op het droge. Zou dat echt hebben bestaan? Ze deden vreemde dingen met kinderen vroeger… Snugger! Is het echt waar? Daar wil ik meer over weten. Het droogzwemapparaat heeft echt bestaan. Je kan toch niet voorstellen dat je hierop kan leren zwemmen. Lang geleden was het nog erg duur om kinderen te leren zwemmen. Voor scholen een goedkope manier om kinderen toch zwemles te geven. Wel zo handig in een land met zoveel water! De droogzwem-apparaten stonden in de gymzaal of op het schoolplein. Later kwamen er steeds meer zwembaden. In het begin waren er nog geen overdekte zwembaden. Het was in de herfst en winter dus veel te koud. Kinderen konden alleen maar in de zomer zwemles krijgen. Die zwemlessen gingen wel heel anders dan nu! Kinderen hingen in een soort tuigje. Aan het tuigje zat een hengel die de zwemleraar vasthad. Gelukkig hoef jij dat niet meer mee te maken! Daarna had je een haak waarmee de leraar een spartelend kind een beetje ondersteuning kon bieden. Tot iemand bedacht dat het beter zou zijn als je zonder hulpmiddelen kon blijven drijven. Niet aan een hengel. De zwemleraren konden nu ook aan hele groepen tegelijk zwemles geven. Niet veel later is het schoolzwemmen bedacht. Het was voor ieder kind dat naar school ging verplicht om te leren zwemmen. Dat deed je ook onder schooltijd. Nu is dat niet meer zo. Een school mag zelf weten of je zwemles onder schooltijd krijgt of niet. De meeste kinderen krijgen in hun eigen tijd zwemles. Jammer he, of trek je niet liever een baantje dan dat je een stencil rekensommen maakt?!
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. Haringen praten met elkaar met scheten. He Harry! He, Juul, hoe is het? Ik mag niet klagen? Heb je het al gehoord? Wat? Er is onderzoek naar ons gedaan. Dat werd een keertje tijd! Zijn ze er eindelijk achter dat jij het geheugen van een garnaal hebt. Ja, ze denken dat we praten door te scheten. He, hoe komen ze daar nou weer bij? Onderzoekers hebben ons afgeluisterd, hier in de haringvijver. Wat een onzin, kom op, dat gelooft toch niemand. Hebben ze niks beters te doen of zo? Ik dacht hetzelfde. Zullen we ergens een colaatje gaan drinken? Eentje dan, anders moet ik boeren. Schetende haringen, zou dat waar zijn? Snugger! Is het echt waar? Daar wil ik meer over weten. Dieren hebben soms een rare manier van praten. Haringen zijn niet de enige dieren van wie het taaltje stinkt. Veel dieren zoals tijgers plassen op dingen om aan anderen te laten weten dat zij in dat gebied de baas zijn. Dan praten bijen op een wat elegantere manier. Zij dansen om elkaar wat duidelijk te maken. Dan laten ze bijvoorbeeld weten waar er voedsel te vinden is. Veel dieren praten met geluid. Van de meeste weet je het wel: een koe loeit, een hond blaft. Maar ook dieren waarvan je het niet verwacht, maken geluid om te communiceren. Heb je bijvoorbeeld ooit weleens een rups gehoord? Waarschijnlijk denk je van niet. Toch maken ze een zacht geluid, vooral als ze belaagd worden door mieren. Dieren communiceren ook om elkaar te lokken. Vuurvliegjes hebben een soort flitscode om te laten weten dat ze willen paren. Die lichtjes hebben ze dus niet alleen om mooi te zijn. Sommige pijlinktvissen communiceren ook met hun uiterlijk. Een mannetje kan van kleur veranderen om te laten zien dat hij een vrouwtje wil. Met zijn kleur kan hij ook andere mannetjes afschrikken, zelfs terwijl hij een vrouwtje probeert te versieren. Wat een alleskunner.
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Is het snugger? Of is het kletspraat? We zullen het zien. Waarom zitten er gaatjes in een spons? Waarom zitten er eigenlijk gaatjes in een spons? OM te groeien. En wie bent u precies dat u dat zo goed weet? Ik ben Jacques Hoezeau? Nou, dat vraag ik altijd aan mijn gasten hoe ze heten. Nee dat is mijn naam, Jacques Hoezeau. Ik ben onderzeebootkapitein. U zegt: sponzen hebben gaatjes om te groeien maar sponzen zijn toch geen planten of zo? Nee, natuurlijk niet! Het zijn dieren. Ik weet nog niet, de allereerste keer dat ik zag dat een spons een prachtig levend wezen is. In die onderzeeboot van u? we waren op ontdekkingstocht in de Stille oceaan. ZO diep waren we nog nooit geweest. Opeens kwamen we tot stilstand. Ik wilde naar buiten kijken maar het raam was ontzettend smerig. Dus ik veegde het raam een beetje schoon. En toen ineens zag ik het. Die prachtige spons. Die gaatjes, als kleine mondjes. Die zachte huid. Ja maar, die spons had u gewoon in de duikboot meegenomen, die lag niet op de bodem van de oceaan? Ja, maar dat heeft ie wel ooit gelegen. Dat is een mooi verhaal, maar ik geloof er helemaal niks van, dat is toch geen levend dier? Nee. Zie je wel! Deze is helaas overleden. Overleden. Maar je kunt hem nog prima gebruiken. Het is een goed verhaal, maar weet je wat u met die spons van u kunt doen? De plaat poetsen! Snugger! Is het echt waar? Daar wil ik meer van weten. Sponsdieren zijn hele gekke dieren. Het zijn bijna een soort planten, want sponsdieren zitten vast aan de grond. Ze kunnen niet denken en niet voelen. Ze blijven bestaan omdat ze via de kleine gaatjes die ze hebben eten uit het zeewater kunnen halen. Het water uit de zee stroomt door de gaatjes heen en het sponsdier haalt er kleine deeltjes voedsel uit. Over de hele wereld zijn enorm veel verschillende soorten sponsdieren. Sommige leven vlak bij het water, andere zitten heel diep verstopt op de bodem van de zee. Dit is het skelet van een sponsdier en dat kun je gebruiken als spons. Mensen die deze sponsdieren vangen, noem je sponzenvissers. Zij halen netten vol met sponsdiertjes naar boven en verkopen deze aan winkels. Zo kun jij in de winkel een nieuwe spons kopen voor in douche of in bad. Beetje schuim erbij, en lekker schrobben. Tegenwoordig zijn de meeste sponzen van kunststof. Omdat sponsdieren vast aan de grond zitten, kunnen ze niet wegkomen als er een vijand op ze af komt. Dat hoeft ook niet. Ze hebben een machtig wapen: gif. Andere dieren kunnen doodgaan van dit gif. En dit gif is ook heel belangrijk voor ons. Uit de sponsdieren kunnen onderzoekers belangrijke stoffen halen om medicijnen mee te maken. gif uit de sponzen gebruiken onderzoekers om medicijnen mee te maken. Toch best een nuttige diersoort, die spons!
Clipje uit Studio Snugger
Clipje uit Studio Snugger
Het hondenpoepprobleem wordt opgelost met drones. Nederland wordt ondergepoept. Dat komt omdat niet alle baasjes de poep netjes weggooien. Straten en speelveldjes moeten weer poepvrij worden. Daarom gaat de politie luie hondenbaasjes strenger straffen. Om te weten welke drol bij welk baasje hoort is er nu de hondenpoepdrone. De drone wordt bestuurd door een agent vanuit een auto. Op de drone zit een warmtedetector. Zodra deze een verse, warme drol heeft gevonden kan het baasje nooit ver weg zijn. Via de camera op de drone wordt de omgeving afgespeurd. Zodra iemand met een hond wordt gezien, komt de politie in actie. Zo helpen drones de politie met het speuren naar de dader. Zou het waar zijn? Het is handig en verstandig. Als het in de gaten wordt gehouden, stap je nooit in een dampende drol. Is het waar of is het kletspraat? Kletspraat! Kletspraat? Maar hoe zit het dan wel? Nou, hondenpoepdrones zijn er nog niet, maar de politie gebruikt wel drones bij verkeersongelukken en bij belangrijke voetbalwedstrijden om edereen in de gaten te kunnen houden. Een drone is een heel klein soort vliegtuigje waar niemand in zit. De drones die de politie gebruikt zijn hele dure drones die van allles kunnen. Foto’s en video’s maken en van tevoren ingestelde routes vliegen. Ook televisiemakers gebruiken drones om mooie beelden van de natuur te maken. Je stuurt de drone gewoon boven de jungle en je kunt zelf veilig vanaf de grond beelden maken. Wil je zelf oefenen? In de speelgoedwinkel zijn er minidrones die je op afstand kan bedienen met een soort joystick. Maar wel opletten want een drone mag niet overal vliegen. Op plekken waar veel mensen wonen bijvoorbeeld. Gelukkig maar, anders zit je net even rustig in de tuin van de zon te genieten en hangt er een drone van de buurman boven je. Op deze kaart zie je die zogenaamde nofly-zones. Je kunt ook wedstrijdjes doen met drones. Zo zijn er wereldkampioenschappen droneracen. De deelnemers heten dan ook droneracers. Misschien leuk voor een volgend verjaardagscadeautje. Vlieg je dan ook even langs Studio Snugger? Zo zit dat dus. Tot de volgende keer bij Studio Snugger!
Meer video's